บทที่ 1 บทนำ

สองเดือนหลังจากการหย่า ฉันพบว่าตัวเองกำลังท้อง ทั้งๆ ที่อยากมีลูกมาโดยตลอด แต่กลับไม่มีวี่แววจะท้องได้เลย แต่พอหลังหย่าได้ไม่นานฉันกลับตรวจพบว่าตัวเองท้อง เป็นทั้งข่าวดีและก็ข่าวร้ายในเวลาเดียวกันเลย

ฉันไม่ได้อยากจะหย่าอะไรทั้งนั้น แต่เราสองคนแต่งงานกันโดยที่ทางแม่ของคุณติณไม่ได้เห็นด้วยสักเท่าไหร่ ท่านพยายามทำให้ฉันกับคุณติณทะเลาะกัน และหย่ากัน จนวันนี้ท่านทำสำเร็จแล้ว โดยการใช้ให้ใครก็ไม่รู้เข้ามาใกล้ชิดกับฉัน หลังจากนั้นก็ประกาศไปทั่วว่าฉันคบชู้ ทั้งที่มันไม่ใช่ความจริงเลยสักนิด ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลย ฉันไม่เคยคิดจะคบชู้ ฉันรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด

แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้วก็ไม่เป็นอะไรลูกของฉันฉันเลี้ยงเองได้ ฉันจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวและไม่ไปวุ่นวายอะไรกับเขาอีกเลย เราสองคนเดินมากันคนละเส้นทางแล้ว ปล่อยให้เขาได้อยู่กับคนที่แม่ของเขาเลือกให้เถอะ เพราะคนอย่างฉันมันไม่คู่ควรหรอก

"ไม่เป็นอะไรนะ ไม่มีพ่อไม่เป็นไร แม่จะเป็นทั้งพ่อและลูกในหนูเอง"